Kamperen of creperen: ik kies voor de oerkracht Kamperen zit in mijn bloed. Als kind trok ik al door Frankrijk. De ene keer stonden we bij een boer op het erf, de andere keer aan een rivier of bij een idyllisch dorpje. Die afwisseling leerde mij vroeg om overal mijn plek te vinden en me thuis te voelen. De wasplaats op de camping was mijn eerste leerschool in sociaal contact. Samen met mijn broertje schrobde ik de pannen schoon. Later, in mijn puberteit, maakte ik er een sport van om vrienden mee te krijgen naar de kraan. Het ging niet alleen om de afwas, maar om de gezelligheid en het samen doen. Inmiddels zijn de rollen omgedraaid: nu stuur ik mijn eigen kinderen met de afwasbak op pad. Tegenwoordig rijd ik met mijn gezin naar het zuiden in een oude Holtkamper Flyer Expedition uit 1998. Ik geniet ervan om zelf de tent op te zetten en ons tijdelijke domein in te richten. De voorpret begint vaak al in december. Ik verkneukel me dan al op de expeditie: met zes man en een overvolle wagen op pad. Mijn zwagers zijn militairen en grappen altijd dat kamperen 'creperen' is. Maar voor mij is die oerkracht juist de kern. Ik houd van improviseren en hard werken in de natuur. Het geeft me een diepe rust. Wat dit betekent voor onze samenwerking Mijn liefde voor de Holtkamper vertelt precies hoe ik naar mijn producten en naar jou als klant kijk. Bij Karakterdesign draait het om diezelfde menselijke waarden: Eerlijk en robuust: Ik werk met materialen die een stootje kunnen verdragen. Ik bouw geen kwetsbare pronkstukken, maar producten die met je meeleven. Net als een goede vriendschap moeten ze tegen een stootje kunnen en door de jaren heen alleen maar mooier worden. Geen franje, wel karakter: Ik houd niet van onnodige versiering. Een ontwerp moet logisch zijn en jarenlang meegaan. Ik zoek altijd de grens op tussen strak design en dat rauwe, natuurlijke randje. Dat is de ziel van mijn werk. Samen de expeditie aan: Ik zie een opdracht als een gezamenlijke reis. Ik luister naar jouw verhaal en zorg voor de stevige basis. Ik ben er voor de nuchtere oplossing en de persoonlijke klik. Ik geloof in spullen die, net als mijn oude vouwwagen, een verhaal vertellen en een leven lang bij je blijven.

Drie jaar geleden begon er iets te pruttelen bij Mamma Mudrikah. Geen rendang of soto — althans, niet alleen in de pan — maar het idee voor een eigen kookboek. Een boek dat de Indonesische keuken niet alleen uitlegt, maar écht tot leven brengt voor de volgende generatie.

Verstrate Maritiem uit Wolphaartsdijk is zo’n bedrijf waar ik direct op aan ga. Een familiebedrijf met de poten in de maritieme klei (of het zoute water, in hun geval). Nuchter, vakbekwaam en nul behoefte aan poespas. Maar hun oude logo? Dat was op. Het vertelde niet meer het verhaal van het moderne, krachtige bedrijf dat er nu staat.